Przewodnik Rekonstruktorki

Gdzie kupić mundur?

Podstawowym źródłem pozyskiwania mundurów, szczególnie oryginalnych, jest strona eBay.com.  Po wejściu w odpowiednią kategorię:

Collectibles -> Militaria -> WW II (1939-45) -> Original Period Items -> United States

wpisujemy słowa klucze, jak „nurse”, „wac”, „women”, „female”, aby wyszukać interesujące nas przedmioty. Ceny przesyłek ze Stanów Zjednoczonych ostatnimi czasy wzrosły, jednak często okazuje się, że kupno i sprowadzenie oryginalnego munduru z Ameryki jest tańsze niż kupno repliki w Polsce. Przeglądanie aukcji co jakiś czas pozwala nam również poznać faktyczną wartość niektórych przedmiotów. Wiedza ta przydaje się np. na targach militariów, gdzie sprzedawcy często podają bardzo zawyżoną cenę.

Lista polskich sklepów oferujących repliki kobiecych mundurów:

Paragraf 22 posiada w swojej ofercie m.in. elementy munduru HBT, w tym koszulę, spodnie, kapelusz, wełniane koszule, insygnia, buty do munduru wyjściowego oraz buty polowe. Za pośrednictwem tego sklepu można również sprowadzić wiele innych przedmiotów zza granicy.

Sklep Vest oferuje wyposażenie, które w niektórych wypadkach jest również odpowiednie dla ANC, np. menażki, sztućce, manierki, pokrowce na maski przeciwgazowe, pasy i szelki M-36, pokrowce na opatrunek osobisty.

Rekonstrukcja.pl posiada insygnia oficerskie, w tym ANC, plecaki Musette Bag, pasy M-36, itp.

Lista sklepów zagranicznych oferujących kobiece mundury:

W ofercie SOF-u znajdziemy między innymi: buty do munduru wyjściowego, mundur HBT złożony z koszuli, spodni, kapelusza i kombinezonu, oficerskie furażerki, torebki ANC, spódnice oficerskie typu „pink” oraz czapki ANC. W przyszłości SOF planuje również produkować repliki kobiecych butów polowych, mundurów khaki oraz wyjściowych mundurów ANC w odpowiednim kolorze OD 51.

W WPG możemy dostać repliki butów do munduru wyjściowego oraz oficerskie spódnice w kolorze „pink”.

Paratrooper ma w swojej ofercie zarówno oryginalne mundury, jak i ich repliki. Wśród replik znajdziemy m.in. torebki ANC, kombinezony HBT, skrzydełka „Flight Nurse”, spodnie i koszule HBT, insygnia ANC, oficerskie spódnice „pink”, oficerskie furażerki OD, damskie buty polowe, buty do munduru wyjściowego, białe buty do munduru szpitalnego oraz wełniane koszule. Dział z wyposażeniem oryginalnym jest na bieżąco uzupełniany i możemy w nim znaleźć np. oryginalną beżową furażerkę, buty do munduru wyjściowego, insygnia, opinacze, oficerskie spódnice, pończochy i torbę M-36.

W tym sklepie dostaniemy koszulę, spodnie i kapelusz HBT, koszule wełniane oraz khaki, krawat i damskie opinacze.

Sklep oferuje duży wybór insygniów i odznaczeń. W swojej ofercie posiada również oryginalne umundurowanie, jednak ceny są dość zawyżone. Znajdziemy tam m.in. oryginalne czapki ANC, marynarkę do munduru wyjściowego ANC oraz sukienkę Off-Duty w kolorze OD.

W EMC Militaria kupimy mundur HBT, buty do munduru wyjściowego, torebkę ANC, wełnianą koszulę oraz opinacze.

Doskonała strona, na której możemy zaopatrzyć się w dobre repliki nieśmiertelników. Do wyboru są cztery rodzaje identyfikatorów, gdzie możemy podać własne dane. Za dodatkową opłatą mamy również możliwość wybrania wojennego łańcuszka.

QMI oferuje na sprzedaż m.in. wełniane koszule, mundur HBT, torebkę ANC, buty polowe, buty do munduru wyjściowego oraz białe buty do munduru szpitalnego.

Seal Military oferuje repliki rzadkich mundurów, np. mundur khaki dla Flight Nurse, składający się ze spodni o damskim kroju oraz kurtki, oficerskie koszule „pink” oraz „chocolate”, spódnice „pink”, spodnie i kombinezon HBT. W przyszłości sklep ma w planach produkować również repliki sukienek Off-Duty dla ANC w kolorze OD oraz beżowych, letnich mundurów wyjściowych ANC.

Powyższy sklep oferuje mundury szyte na miarę. W swojej ofercie mają m.in. sukienki Off-Duty dla ANC w kolorze OD oraz beżowym, oliwkowe i beżowe czapki ANC, koszule khaki, oficerskie spódnice „pink”, oficerskie furażerki oraz insygnia.

W tym sklepie znajdziemy wiele oryginalnych mundurów i sprzętu medycznego. Z kobiecego umundurowania obecnie wystawiony jest na sprzedaż mundur HBT w rozmiarze L wraz z butami oraz czepek szpitalny dla pielęgniarek.

ELC oferuje doskonałe repliki lotniczych kurtek A-2, B-3 i kobiecych kurtek B-17, idealnych do odtworzenia postaci Flight Nurse.

  1. Rozmiary
  • Ubrania

Rozmiary podane w oryginalnych mundurach różnią się od współczesnych rozmiarów amerykańskich i europejskich. Na przykład stary rozmiar 10 odpowiada współczesnemu rozmiarowi 4 (eur. 34), a rozmiar 12 to dzisiejszy 6 (eur. 36).

tabela rozmiarów

Dodatkowo, litery S, R, L następujące po numerze rozmiaru oznaczają długość rękawów, nogawek, spódnic. S – Short (krótki), R – Regular (standardowy), L – Long (długi).

Przed zakupem warto spytać sprzedawcę o dokładne wymiary, ponieważ mundur mógł zostać dodatkowo przerobiony przez poprzedniego właściciela.

Metki

Zachowane metki pozwalają określić typ munduru, rozmiar, rok produkcji oraz najważniejsze – czy dany przedmiot jest oryginalny. Nie wszystkie części umundurowania posiadały metkę, a w niektórych przypadkach są one schowane np. w kieszeni.

Metka w damskiej kurtce M-43: Jackets, Field, M-1943, Women’s, rozmiar 14L.

m43 metka

Metka charakterystyczna dla sukienki „off-duty”:

off duty metka

Jak czytać informacje podane na metce?

jacket metka2

  • Nakrycia głowy

W przypadku furażerek i czapek, stosuje się inny rodzaj rozmiarów. Jest to obwód głowy mierzony w najszerszym miejscu, tuż nad brwiami i skroniami. Rozmiar przeliczamy z centymetrów na cale według poniższej tabelki:

czapki rozmiary

2. Makijaż

Chociaż współczesne przepisy wojskowe nie aprobują stosowania odznaczającego się makijażu, to podczas II wojny światowej pełny makijaż był akceptowany jako jeden z kobiecych atrybutów lat ’40. Kobiety były postrzegane jako kobiety przede wszystkim, dopiero w drugiej kolejności jako członkinie armii. Tym samym, miały one pełne prawo do atrakcyjnego wyglądu i kobiecych zachowań charakterystycznych dla epoki.

Ładny wygląd pań służących w armii miał również na celu walkę z powszechnie panującymi przekonaniami, że kobiety w wojsku zatracały swoją kobiecość. Te obawy społeczeństwa były poważnym problemem dla biur rekrutacyjnych, dlatego plakaty propagandowe tamtego okresu najczęściej przedstawiały zgrabne i zadbane kobiety – wszystko po to, aby nie zniechęcić potencjalnych rekrutek. Ponadto, atrakcyjność ochotniczek była również ważnym czynnikiem wpływającym na dobre morale żołnierzy.

Kosmetyki miały szczególne znaczenie, ponieważ niemal wszystkie inne kobiece atrybuty jak modne sukienki, wysokie obcasy, rozpuszczone włosy, biżuteria, musiały zostać zniesione na rzecz funkcjonalności. Stosowanie kosmetyków w latach ’40 miało na celu podkreślenie naturalnego piękna. Podczas gdy cień do oczu i róż stosowany był dyskretnie, aby nadać świeży wygląd, szminki używane były w uderzających czerwonych odcieniach. Czerwona szminka nie była uznawana za przesadną i rzucającą się w oczy. W przeciwieństwie do dzisiaj, pomadka była podstawową częścią modnego, naturalnego wyglądu.

Oficjalne plakaty propagandowe oraz broszury, czasopisma i fotografie z okresu II wojny światowej, jednoznacznie wskazują na szerokie zastosowanie czerwonych szminek. Oczywiście nie wszystkie kobiety przybierały taki wygląd m.in. ze względów religijnych. Dostęp do kosmetyków był również często ograniczony w warunkach polowych. W takich sytuacjach, kobiety często pisały do domów z prośbą o przesłanie ulubionych kosmetyków.

                          

Ważne jest, aby nie mylić obecnie obowiązujących standardów wojskowych w kwestii makijażu z tymi panującymi w okresie II wojny światowej.

3. Fryzura

W okresie lat ’40, kobiece włosy sięgały z reguły za ramiona lub krócej. Włosy przypominały kształtem literę „U” – zaokrąglone na dole – i posiadały wiele warstw. Przedziałek przeważnie znajdował się z boku głowy. Na jakąkolwiek fryzurę zdecydowała się kobieta, była ona zawsze schludna i kobieca, a włosy nigdy nie zasłaniały twarzy.

czesanie

Kobiety pracujące w fabrykach lub na farmach często zabezpieczały włosy chustą lub turbanem. Było to konieczne dla większego komfortu pracy, ale przede wszystkim dla bezpieczeństwa pracownic. Rozpuszczone włosy mogły wplątać się w maszynę i doprowadzić do wypadku.

set4

Kobiety na służbie miały obowiązek nosić fryzury krótkie, niezasłaniające kołnierza i naramienników z insygniami. Fryzura powinna być praktyczna, łatwa i szybka w upięciu oraz dobrze wyglądająca w połączeniu z nakryciem głowy. Wiele kobiet pracujących w warunkach polowych ścinało włosy również ze względów higienicznych – dostęp do wody był ograniczony, a włosy często myło się we własnych hełmach.

US Army. General Hospital 64th, 1943 North africa

  • Fale i loki

Głębokie, miękkie i ukośne fale oraz loki były charakterystyczne dla mody lat ’40. Kobiety z naturalnie prostymi włosami kręciły je u fryzjera lub samodzielnie w domu. Po trwałej ondulacji, włosy były łatwe w stylizacji i szczotkowaniu.

set2

  • Rulony

Rulony były kwintesencją lat ’40 i zasadniczym czynnikiem definiującym modę tego okresu. Rulony były elastycznym elementem fryzury – kobiety mogły je kształtować i upinać wedle własnego uznania. Włosy mogły być zarówno gładkie jak i falowane.

Rulony mogły być umiejscowione na górze, po bokach, lub z tyłu głowy. Gładki rulon zawinięty do środka dookoła głowy nazywany był „pageboy”. Włosy wywinięte na zewnątrz to z kolei tak zwany „victory roll”.

set3

  • Grzywki

Fryzury lat ’40 nie zasłaniały twarzy, tak więc jeśli kobieta posiadała z przodu krótsze włosy, to z reguły podpinała je do góry lub wkomponowywała w resztę fryzury. Włosy nigdy nie opadały na twarz – miały kształt i cel. Były upinane w rulon, falowane, lokowane, ale nigdy proste i z grzywką, w dzisiejszym tego słowa rozumieniu.

Portrait of Ruth M. Gregg, circa 1945

Aby pozostać wiernym duchowi epoki podczas rekonstrukcji, należy zadbać o odpowiednią fryzurę. Stosujemy różne metody – śpimy w wałkach, upinamy włosy za pomocą wsuwek, owijamy je dookoła wałka. Najważniejsza jest jednak praktyka i znalezienie swojego ulubionego sposobu. Jeśli posiadasz grzywkę – warto poszukać rozwiązania, aby zniknęła ona na czas rekonstrukcji.

4) Jak poprawnie nosić furażerkę?

Jeśli spojrzymy na zdjęcia z okresu II wojny światowej, zauważymy, że praktycznie wszystkie kobiety w armii nosiły furażerkę w ten sam sposób – przechyloną na prawą stronę głowy. Wynikało to z faktu, iż kobiety miały obowiązek stosować jednakową metodę noszenia nakrycia głowy jak mężczyźni.

furka

Wyjątkiem były zamknięte pomieszczenia, gdzie kobiety mogły pozostać w nakryciu głowy, podczas gdy od mężczyzn wymagano zdjęcie furażerki lub czapki.

set7

Jeśli planujesz wziąć udział w rekonstrukcji, warto zwrócić uwagę na prawidłowe umiejscowienie furażerki, aby jak najwierniej odwzorować swoją postać.

5) Jak salutować?

Salutowanie to wojskowe powitanie. Żołnierze na służbie mają obowiązek salutować przy wszystkich wojskowych okazjach oraz w obecności niektórych członków armii.

Kobiety na służbie musiały postępować według ścisłych wojskowych zasad salutowania. Aby zasalutować poprawnie według zasad armii, należy zdecydowanym ruchem podnieść prawą rękę do momentu, gdy czubek palca wskazującego dotknie dolnej części nakrycia głowy lub czoła tuż obok prawego oka. Palce i kciuk powinny być wyciągnięte i złączone, dłoń przechylona lekko w lewo, ramię w pozycji poziomej, a przedramię zgięte pod kątem 45 stopni. Dłoń i nadgarstek wyprostowane.

W tym samym czasie głowa powinna być skierowana w kierunku osoby, której salutujemy. Aby zakończyć salutowanie należy jednym ruchem opuścić rękę do pozycji wyjściowej, jednocześnie odwracając głowę oraz wzrok do przodu.

Podczas gdy do mężczyzn – oficerów zwracano się per „Sir”, do pań mówiono „Ma’am”.

Osoby, którym należało salutować to oficerowie armii amerykańskiej (Army), marynarki wojennej (Navy), piechoty morskiej (Marines), straży przybrzeżnej (Coast Guard) i publicznej służby zdrowia (Public Health Service), gdy występowali w mundurze oraz wszystkim żołnierzom poniżej stopnia oficerskiego, którzy otrzymali Medal Honoru. Zasady te obejmowały kobiety różnych służb. Podczas II wojny światowej, panowała także zasada salutowania umundurowanym oficerom państw sojuszniczych oraz tych służących w ramach Organizacji Narodów Zjednoczonych.

Przed oddaniem honorów należy stanąć lub iść z głową uniesioną ku górze i wyprostowaną sylwetką. Jeśli osoba biegnie, powinna zwolnić przed zasalutowaniem. Personel poniżej stopnia oficerskiego oraz oficerowie młodsi rangą mają obowiązek zasalutować jako pierwsi i czekać, aż salut zostanie zwrócony.

Oficer zwracający salut, powinien podnieść i opuścić rękę w tempie: raz, dwa. Czynność ta nie może być wykonywana byle jak i niechlujnie, ponieważ salutowanie jest pozdrowieniem wynikającym z szacunku.

W armii, salutowaniu często towarzyszy pozdrowienie takie jak: „Good afternoon Sir / Ma’am!”.

  • W jakich okolicznościach należy salutować?

– Na zewnątrz, żołnierze poniżej stopnia oficerskiego mają obowiązek salutować oficerom, z wyjątkiem warunków frontowych gdzie taka czynność mogłaby narazić przełożonego na niebezpieczeństwo (np. snajpera). Salutowanie nie było również wymagane w trakcie wykonywania trudnych czynności, jak np. tankowanie samolotów.

– W budynku salutowanie nie było wymagane z wyjątkiem zgłaszania się do przełożonego oficera.

– Szeregowy personel na terenie obozu staje na baczność z rozkazu pierwszej osoby, która zauważy nadchodzącego oficera; w formacji – przez osobę dowodzącą. Poza warunkami obozowymi, każdy szeregowy ma obowiązek zasalutować napotkanemu oficerowi; w formacji salutuje jedynie osoba dowodząca.

– Kierowcy pojazdów mają obowiązek salutować jedynie wtedy, kiedy pojazd stoi w miejscu, lub porusza się na tyłach.

– Salutowanie jest obowiązkowe przy fladze Stanów Zjednoczonych oraz podczas odgrywania hymnu narodowego.

– Osoba przekazująca i odbierająca flagę również ma obowiązek zasalutowania.

6) Musztra

Jako nieodłączna część armijnego życia, nauka musztry obowiązywała również kobiety. Rekrutki, pod okiem instruktora, uczyły się komend, formacji, równego maszerowania i salutowania – oczywiście wszystko bez udziału broni.

  • Fall In

Na komendę „fall in” wszyscy ustawiają się w szeregu, w sposób przedstawiony poniżej:

Każda osoba, z wyjątkiem ostatniej po lewej stronie szeregu, odmierza długość na szerokość ręki. Wszystkie osoby, z wyjątkiem pierwszej po prawej stronie, kierują głowę w prawą stronę. Po odmierzeniu dystansu, ręce zostają opuszczone, a głowy odwrócone do przodu. Proszę zwrócić uwagę na dłonie, które zawsze są wyprostowane, a palce złączone – nie należy tego mylić z zasadami obowiązującymi w wojsku polskim, gdzie dłonie zaciskane są w pięść.

Po opuszczeniu ręki, obowiązuje pozycja na baczność (attention). Należy stać wyprostowanym, z wypiętą piersią, ręce opuszczone wzdłuż ciała, dłonie otwarte, głowa i wzrok skierowane na wprost, stopy rozchylone pod kątem 45 stopni:

  • Count Off

Po usłyszeniu komendy „count off” każda osoba w szeregu, z wyjątkiem pierwszej po prawej stronie, odwraca głowę i wzrok w prawą stronę. Pierwsza osoba z prawej strony wyraźnie i głośno zaczyna odliczać od „One”, po czym każda kolejna osoba kontynuuje z „Two”, „Three”, itd., jednocześnie odwracając głowę z powrotem do przodu w momencie wypowiadania swojego numeru.

  • Parade Rest

Na rozkaz „parade rest” należy stanąć w lekkim rozkroku, przesuwając lewą stopę ok. 30 cm w lewą stronę. Jednocześnie ręce chowamy za siebie, lewą dłonią łapiemy za prawą jak na obrazku poniżej:

W tej pozycji należy zachować ciszę, nie rozmawiać i się nie ruszać.

96th evac crewkerne, england

  • Squad Attention

Po usłyszeniu „Squad, ATTENTION” powracamy do pozycji na baczność. Czynność wykonujemy podczas drugiej części komendy, czyli na „attention”.

  • Right Face

„Right Face”, czyli obrót w prawo wykonujemy poprzez lekkie uniesienie lewej pięty, następnie wykonujemy obrót w prawo na prawej pięcie (lewa noga cały czas stoi w miejscu) i dostawiamy lewą stopę. Postępujemy zgodnie z obrazkiem poniżej:

  • Left Face

Analogicznie wykonujemy obrót w lewo. Unosimy lekko prawą piętę, wykonujemy obrót na lewej pięcie i dostawiamy prawą stopę.

  • About Face

„About Face”, czyli w tył zwrot, wykonujemy odsuwając prawą stopę w tył, stawiamy ją na palcach tuż za lewą stopą (lewa noga na razie bez zmian), po czym wykonujemy obrót o 180 stopni na palcach obu stóp, dostawiamy lewą nogę.

  • Hand Salute

Komenda, po której salutujemy podnosząc prawą rękę do momentu, gdy czubek palca wskazującego dotknie dolnej części nakrycia głowy lub czoła tuż obok prawego oka. Palce i kciuk powinny być wyciągnięte i złączone, dłoń przechylona lekko w lewo, ramię w pozycji poziomej, a przedramię zgięte pod kątem 45 stopni. Dłoń i nadgarstek wyprostowane.

  • Forward March

Po komendzie „Forward, MARCH” rozpoczynamy maszerować. Marsz zawsze rozpoczynamy lewą nogą. Instruktor nadaje tempo marszu liczeniem, np.: „left, left, left, right, left.”

  • Squad Halt

Po usłyszeniu „Squad, HALT” wykonujemy jeszcze dwa kroki po czym zatrzymujemy się i dostawiamy drugą nogę. Stoimy na baczność.

  • Fall Out

Po komendzie „Fall Out” można opuścić szereg i się rozejść.

7) Stopnie wojskowe

Na początku wojny pielęgniarki otrzymywały jedynie relatywne stopnie oficerów, czyli takie, które nie zapewniały im jednakowych praw jak te przysługujące mężczyznom (między innymi w kwestii płac i możliwości awansu). W czerwcu 1944r. zasady zostały zmienione i pielęgniarki były traktowane jako pełnoprawni oficerowie jednak tylko na czas trwania wojny plus 6 miesięcy. Pielęgniarka posługująca się najwyższym stopniem w tamtym okresie była dowodząca Army Nurse Corps – pułkownik Florence Blanchfield.

W przeciwieństwie do innych formacji kobiecych w armii USA, wszystkie pielęgniarki otrzymywały od razu stopień podporucznika – 2nd Lieutenant. Dawało im to swego rodzaju ochronę w otoczeniu mężczyzn. Z reguły po roku odbytej służby, pielęgniarki otrzymywały awans na porucznika – 1st Lieutenant.

Łącznie w 1945r. w ramach Army Nurse Corps służyło 23,984 pielęgniarek w stopniu podporucznika, 28,695 w stopniu porucznika., 1,704 w stopniu kapitana, 299 w stopniu majora, 96 w stopniu podpułkownika i 1 w stopniu pułkownika.

insygnia

Insygnia były noszone na naramiennikach munduru wyjściowego, identycznie jak w przypadku męskiego personelu, oraz na naramiennikach sukienek off-duty, płaszczy, kurtek M-41 i M-43. Stopnie wojskowe przypinano również do prawej strony kołnierza koszuli, jeśli kurtka była zdjęta, podobnie było w przypadku koszuli HBT, peleryny i fartucha.

Umiejscowienie stopnia na mundurze wyjściowym:

insygnia

Sukienka off-duty:

off duty

Koszula oraz peleryna:

koszula i peleryna

8) Najczęściej popełniane błędy

  • Women’s Army Auxiliary Corps / Women’s Army Corps vs. Army Nurse Corps

Należy pamiętać, że WAAC (później WAC) i ANC oraz ARC (Amerykański Czerwony Krzyż) to trzy zupełnie różne organizacje. Podczas gdy w WAC i ANC składały się wyłącznie z kobiet, w ARC mogli służyć również mężczyźni. Członkinie Army Nurse Corps służyły wyłącznie jako pielęgniarki – były to kobiety z ukończoną szkołą pielęgniarską i z uprzednim doświadczeniem zawodowym. Z drugiej strony, członkinie WAC miały do wyboru wiele ścieżek kariery: poczynając od mechaników, kierowców, kucharzy kończąc na fotografach, pracy biurowej i obsłudze telegrafu. Warto wiedzieć, że WAC mogły również pracować jako pielęgniarki po odpowiednim przeszkoleniu, jednak ich umundurowanie różniło się od tego używanego przez ANC. Kolejną różnicą jest fakt, że  wszystkie pielęgniarki ANC posiadały stopień oficerski, podczas gdy WAC zaczynały od stopnia szeregowego (chyba, że odbyły kurs oficerski).

                                                           

  • Furażerka podoficerska vs. furażerka oficerska

Z punktem pierwszym wiąże się również fakt częstego mylenia furażerek. Wszystkie furażerki oficerskie, zarówno męskie jak i damskie, posiadały czarno-złote obszycie. Chcąc poprawnie rekonstruować postać oficera, w tym pielęgniarki ANC, należy więc zaopatrzyć się w oficerską furażerkę. Szeregowy personel WAC posiadał natomiast żółto-zielone obszycie i był to kolor charakterystyczny tylko dla tej jednej jednostki. Podsumowując: niepoprawnie byłoby nosić furażerkę WAC rekonstruując ANC, lub przypiąć oficerskie insygnia do podoficerskiej furażerki.

  • Czerwony krzyż na hełmie

Pielęgniarki ANC, w przeciwieństwie do medyków, nie malowały czerwonych krzyży na swoich hełmach. Dopuszczalne było natomiast namalowanie z przodu stopnia porucznika.

  • Wyposażenie medyka

Pielęgniarki ANC nie korzystały z toreb wykorzystywanych przez medyków. Kobiety używały najczęściej toreb M-36, ale zdarzało się, że przeznaczały na swój użytek torby po maskach przeciwgazowych – szczególnie praktyczna okazała się torba M6 zawierająca maskę typu M3.

  • Torebka WAC vs. torebka ANC

Zarówno kobiety z WAC, jak i z ANC posiadały przydziałowe torebki. Były to dwie różne torebki, o odmiennych kształtach: pielęgniarki zawsze otrzymywały torebki prostokątne, podczas gdy członkinie WAC używały tylko torebek półokrągłych.

  • Kobiety spadochroniarze?

Doskonale wiemy, jak wielu fanów ma serial „Kompania Braci.” Należy jednak pamiętać, że kobiety w armii amerykańskiej podczas II wojny światowej nigdy nie służyły jako spadochroniarze, dlatego noszenie jakichkolwiek elementów umundurowania, w tym furażerek, kurtek M-42, naszywek 82DPD lub 101DPD, jest błędne. Wyjątkiem są buty corcorany, które sporadycznie były używane przez kobiety w warunkach zimowych. Wszelkie epokowe zdjęcia przedstawiające kobiety w mundurach spadochroniarskich są pozowane lub pokazują osoby sławne, np. Marlenę Dietrich.

  • Białe T-Shirty

Zdajemy sobie sprawę, jak gorąco potrafi być podczas imprez rekonstrukcyjnych. Nie usprawiedliwia to jednak osób, które nagminnie pojawiają się jedynie w białych podkoszulkach i np. spodniach HBT. Taka kombinacja umundurowania nie była oficjalnie przyjęta podczas II wojny światowej. Wyjątkiem mógł być Pacyfik lub CBI, gdzie panował tropikalny klimat, jednak w takim wypadku kobiety otrzymywały odpowiednio przystosowany sort mundurowy czyli tzw. khaki. W Europie natomiast, kobiety najczęściej pojawiały się w samych koszulach podczas cieplejszych dni. Warto również pamiętać, że komplet HBT składa się ze spodni i koszuli, która powinna zawsze być wsadzona do spodni, kołnierz zapięty lub rozpięty. Noszenie białego podkoszulka pod koszulą jest poprawne, jednak sam t-shirt nie jest normalnie odpowiednim strojem, pomijając wyjątkowe przypadki.

  • Fryzura

Rozpuszczone długie włosy, kucyki, warkocze to nie fryzury lat ’40. Jeśli chcemy dobrze odtworzyć swoją sylwetkę – musimy kierować się modą i zwyczajami panującymi podczas II wojny światowej. Warto poeksperymentować w domu z fryzurą przed rekonstrukcją i znaleźć swój ulubiony sposób na szybkie i epokowe upięcie. Warto również zaznaczyć, że Amerykanki zwykły czesać się inaczej od Polek, czy Włoszek. Pomijając panującą wtedy modę, należy pamiętać, że armia posiadała pewne zasady dotyczące kobiecych fryzur, które powinny być przede wszystkim krótkie i praktyczne. Włosy nie mogły zasłaniać kołnierza i naramienników z insygniami lub przeszkadzać w pracy. W latach ’40 nie noszono grzywek.

  • Męskie umundurowanie

Na początku wojny armia amerykańska nie posiadała jeszcze odpowiedniego umundurowania dla pielęgniarek służących w warunkach polowych. Kobietom przydzielane były męskie mundury HBT, które często okazywały się za duże. Zaopatrzenie pielęgniarek w odpowiednie mundury okazało się konieczne i pod koniec 1942 roku wprowadzono damski typ munduru HBT. Również w późniejszym okresie dość często zdarzało się kobietom korzystać w męskich ubrań, np. na Pacyfiku często widać pielęgniarki w męskim mundurze khaki, a w Europie kobiety często korzystały z męskich wełnianych spodni, butów, swetrów czy kurtek. Były to jednak w większości wyjątkowe sytuacje uzależnione od warunków pogodowych i problemów z zaopatrzeniem. Kobiety posiadały swoje własne, damskie wersje każdego typu umundurowania. Biorąc pod uwagę, że w rekonstrukcji odtwarzamy regułę, a nie wyjątki, najlepiej od początku kolekcjonowania zaopatrywać się w damskie mundury. Sporadycznie dostrzega się zastosowanie męskich oficerskich furażerek wśród kobiet, jednak nie było to regulaminowe umundurowanie dla pielęgniarek. Członkinie ANC nigdy nie korzystały z męskich mundurów wyjściowych.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s